نشاط شهروندی لازمه رشد و پویایی شهر

متأسفانه زندگی شهری کنونی با یک آشفتگی فرهنگی حادی مواجه است که ناآرامی روح و روان و تشدید عصبانیت های فردی و اجتماعی و کمرنگ شدن روحیه خویشتن داری در برابر ناملایمت ها، از جمله ثمرات تلخ آن به شمار می رود.
نشاط شهروندی لازمه رشد و پویایی شهر
شناسه : 2570 | انتشار : ۳۰ دی ۱۳۹۷   پرینت

شهر بیست_سید محمدمهدی موسوی: زندگی انسان بنا بر اقتضائات فطری و کیفیت خلقت او مشحون است از اُمید ها و نااُمیدی ها، نشاط ها و دلزدگی ها، خوشی ها و ناخوشی هایی که با وجود هر دو بخش آن، زندگی زیبا می شود و صدالبته به معنای حقیقی کلمه معنادار.

با این وجود، همواره این امید و نشاط و سرزندگی است که حیات آدمی را در آن مسیری می برد که بشر امروز به خصوص در جوامع شهری به شدت نیازمند آن است ، به طوری که بدون آن نمی تواند به کمال مطلوب دست یابد.

این که هنرمندان خصوصاً در عرصه هنر نمایش، زندگی را صحنه ی توأمان تراژدی ها و کمدی ها توصیف می کنند نیز ناظر به همین حقیقت ذوابعاد بودن زندگی است؛ با این وجود چه کسی است که شک و تردید داشته باشد حتی در بدترین شرایط و نااُمید کننده ترین حالات و لحظات، این امید و مثبت اندیشی است که انسان را به حرکت و تکاپو وا می دارد تا با توشه توکل و عزم و اراده اُستوارش، برسختی ها و ناملایتمی ها فائق آمده و همچنان برای رسیدن به هدف به پیش برود.

از سویی در عصر ماشین و تکنولوژی که محاسبات مادی تا حدود زیادی، جا را برای حسابگری های غیرمادی و عواطف انسانی ، تنگ تر از قبل کرده، نااُمیدی ها، سوءظن ها و منفی نگری ها ، گویی بیشتر به چشم می آید و از این حیث شاید کمتر بتوان سراغی از نیمه ی پر لیوان گرفت اما چه می توان کرد و اساساً چه باید کرد؟!

آن چه مهم است و مورد انتظار این که باید سوء ظن ها و بدبینی ها را به حُسن ظن و امید تبدیل کرد تا به این وسیله بشود زندگی را بهتر ساخت و شهری زیبا و دوست داشتنی ایجاد کرد که در سایه آن بتوان مسیر کمال و سعادت را بهتر و دقیق تر یافت و طی طریق نمود.

زندگی شهری امروز ، محل تضارب آرا و گفتمان هاست و این امر خود فی نفسه نیکوست اما در آن سو نیز گاه تزاحم منافع و جبهه گیری های غیرمنطقی است که این هم البته نکته منفی ماجراست.

اینکه شهروندان در کوچکترین تنش ها و برخوردها که – بسیاری از آن ها در جامعه انسانی و بر مدار تزاحم ها طبیعی است- بخواهند به اصطلاح از کوره در بروند و با عصبیت رفتار کنند، نمی توان در چنین وضعی، شهری خوشبخت ساخت؛ شهری که پیک شادی و محبت در آن منتشر و توزیع شود.

گاه موضع گرفتن ها یا به قول معروف گاردگرفتن ها در برابر یکدیگر در فعل و انفعالات زندگی روزمره، آسیب و خطری است که بی توجهی به آن و عدم چاره اندیشی در درمانش می تواند جامعه را دچار مشکلات عدیده ای کند که شاید بسیاری از آن ها در درازمدت، اثراتش نمایان تر گردد و بالطبع چاره اندیشی برایشان دشوارتر.

در این میان آن چه مسلم است اینکه رعایت حقوق شهروندان و برخورد کریمانه با یکدیگر در رفت و آمدها و همچنین مناسبات روزمره زندگی، نه تنها یک دستور دینی و اخلاقی بلکه یک ضرورت اجتماعی است و البته در این رابطه باید متولیان شهر و جامعه، ذهن شهروندان را برای این مهم به خوبی آماده کرده و پیش از آن به دور از هر شعار و ژستی به رشد و پرورش فرهنگی، همتی مضاعف از خود نشان دهند.

شاید در نگاه مخاطبان، همین نکته واپسین به نظر کلیشه ای و شعاری به نظر آید ، اما واقعیت آن است که بدون رشد و ارتقای سطح معرفت فرهنگی نمی توان به آرامش و رعایت حقوق شهروندی اُمید چندانی بست.

متأسفانه زندگی شهری کنونی با یک آشفتگی فرهنگی حادی مواجه است که ناآرامی روح و روان و تشدید عصبانیت های فردی و اجتماعی و کمرنگ شدن روحیه خویشتن داری در برابر ناملایمت ها، از جمله ثمرات تلخ آن به شمار می رود.

در این بین به طور قطع، رسانه یک وظیفه دارد و مدیر و مسئول نیز به طریق اولی رسالتی، اما از همه مهم تر به اعتقاد نگارنده این سطور، خود شهروندان هستند که باید با تمرین و ممارست و صدالبته دست یازیدن به گوهرهای اخلاق و تقویت بُعد معنویت و دین داری، در این وادی گام بگذارند و سهم کلیدی خود را برای رشد و توسعه حقیقی شهر در پرتو داشتن شهروندانی بانشاط ایفا کنند.

  • نویسنده : سید محمد مهدی موسوی
برچسب ها
نوشته های مشابه
یک روایت دراماتیک و نفس‌گیر از معضلات زیر پوست شهر!
خداوند باران را سیلابی نمی‌فرستد!
بهار با بوی خوش کاغذ
پرستاران عاشقان بی ادعای جامعه
آشیانه عاشقانه ها
غفلت از نقش اقتصادی بانوان خانه‌دار
ثبت دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در پایگاه منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.