شهر بیست/ سرویس فرهنگ و هنر _ جواد بخشی: امامزاده علی‌بن‌جعفر(ع) از جاذبه‌های تاریخی و مذهبی شهر قم است که به همراه آرامستان پیرامونش با نام «در بهشت» شناخته می‌شود و در مجاورت گلزار شهدا در خیابان شاهرودی قرار دارد. مرحوم عباس فیض در کتاب گنجینه آثار، وجه تسمیه «در بهشت» را کلمات «بهشت» و «باب بهشت» می‌داند که بر اساس حروف ابجد، بیانگر تاریخ ساخت بنا و محراب زرفام آن در سال‌های ۷۰۷ و ۷۱۲ هجری قمری است.

گنبدخانه بنا مربوط به دوره ایلخانی (قرن هشتم هجری قمری) و ایوان شمالی و فضای شرقی آن مربوط به دوره قاجار می‌‌شود که کل مجموعه در سال ۱۳۱۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. بنای گنبدخانه در نمای بیرونی هشت ضلعی و در نمای داخلی چهارضلعی است که در انتقال به گنبد، ابتدا هشت‌ضلعی و سپس شانزده‌ضلعی می‌شود. گنبد دو پوسته این بنا در خارج از نوع رُک دوازده‌وجهی و در داخل از نوع عرق‌چین است.

امامزاده علی‌بن‌جعفر(ع) به واسطه تزئینات کاشی‌کاری و گچ‌بری خود حائز اهمیت است. محراب زرفام این مجموعه در موزه ملی ایران و بقیه کاشی‌های زرفام آن در موزه آستانه مقدسه نگهداری می‌شود. مدفونین در این امامزاده بر اساس نوشته‌های روی سنگ قبر به علی‌بن‌جعفر(ع) (فرزند امام صادق‌(ع)) و محمد‌بن‌موسی(ع) (فرزند امام کاظم‌(ع)) مشهورند اما متخصصین، مدفونین در این آرامگاه را از نوادگان امام صادق(ع) و امام کاظم(ع) می‌دانند.

امامزاده علی‌بن‌جعفر(ع)، مقصدی مناسب برای گردشگران فرهنگی است که به دنبال شناخت لایه‌های تاریخی شهر قم‌ هستند. مجاورت امامزاده علی‌بن‌جعفر(ع) با مقابر گنبد سبز و امامزاده ابراهیم(ع)، این مکان را به یکی از ایستگاه‌های مهم در تورهای تخصصی شهر قم تبدیل کرده است. بازدید از این مکان، فرصتی برای تماشای تلفیق هنر ایلخانی و قاجاری در بطن یک آرامگاه شیعی است که در فضای زیارتی خود روح گذشته را حفظ کرده است.